دکتر عبدالحمید ظفرمند



دکتر عبدالحمید ظفرمند: بسم ا... الرحمن الرحیم‌، وقت ما گذشته و با تاخیر شروع می‌کنیم، خوشحال هستم که در خدمت شما هستم و انصافاً از روز اولی که در کمتیه سلامت دعوت شدم‌، فکر کردم که فرصت استثنائی فراهم شده برای مقوله سلامت دهان با آن نگاه و بحثی که داریم‌. من که امروز در خدمت شما هستم‌، با اجازه دوستان عزیزم آقای دکتر پور‌هاشمی‌، آقای دکتر نصیبی‌، استاد ارگانی‌، خانم دکتر عسکری زاده و خانم دکتر امینی و خود اقای دکتر شهنی زاده که در همه جلسات حضور داشتند‌، این افتخار را داریم که در خدمت شما باشیم و یک بحثی را به اختصار مطرح کنیم‌. دوستانی هم که در افتتاحیه بودند، قبل از افتتاحیه من صبح نشستم روی صندلی‌، گفتند ما می‌خواهیم شما در عرض 5 دقیقه راجع به موضوعاتی که در سمپوزیم صحبت میکنید یک اشاره ای بفرمائید. من یک ماه طول کشید که یک مطلب 4 ساعته را توانستم در 20 دقیقه برای سمپوزیوم جمع کنم‌، بعد حالا شما فکر کنید با فاصله 5 دقیقه که افتتاحیه می‌خواهد شروع شود، باید چه بگوئیم‌. به هر صورت سعی خودم را کردم که واقعاً آن چیزی که دین خودم را به نظام سلامت میدانم مطرح کرده باشم‌.
یک عنوان دقیقی برای سمپوزیوم استفاده شد، "جایگاه سلامت دهان در نظام سلامت"‌، من فکر کنم که این عنوان را خیلی با دقت جمع دوستان کمیته سلامت انتخاب کردند و من از این انتخاب خوش‌حالم و به خصوص رزیدنت‌های ما که در کنار همدیگر نشستند‌. همکار جدید خانم دکتر صادقی پور و بقیه دوستان جناب آقای رشوند و جناب آقای جلالوند از جامعه دندان‌سازان ایران و دوستان دیگر که من اسم‌هایشان را نمی‌دانم، که افتخار داریم در خدمت شان هستیم.
ما بالاخره واقعیت‌های گذشته، حال و آینده را باید بیان کنیم و این‌ها جزء تاریخ دندان‌پزشکی کشور است‌. آن واقعیتی که فعلاً در کشور وجود دارد و این بحث مان وابسته به هیچ دوره ای نیست‌، ما این‌جا بحث علمی‌ می‌کنیم‌، بحث راجع به ساختاری که در نظام سلامت کشور وجود دارد و من اهمیت خاصی برای این مباحث قائل هستم. اگر دقت کرده باشید، من اولین اسلایدی که درست کردم خیلی با دقت انتخاب و طراحی کردم و شاید خواندن "جایگاه سلامت دهان" در کنار "نظام سلامت" خیلی سخت باشد، این اسلاید اول دقیقا همان پیام کامل و جامع من در این گفتار است که شما ملاحظه می‌کنید‌. متاسفانه جایگاه سلامت دهان در نظام سلامت بسیار ضعیف و کوچک است. به هر صورت تمام حرف‌های من در اسلایدهای اول و نتیجه اش در آخر است و اسلایدهای ما بین مقدمه ای برای اسلاید آخر، تا این ادعایی که کردم را برای شما ثابت کنم. وظیفه من است و افتخار هم می‌کنم این کار را انجام دهم‌.
واقعاً اگر ما سلامت عمومی ‌را به عنوان یک کل در نظر بگیریم‌، سلامت دهان بخشی از مجموعه سلامت عمومی‌است‌. اگر قرار است در نظام سلامت کاری در حوزه سلامت دهان انجام شود و کار موفقی شود‌، باید این مجموعه با هم دیده شود‌. تا به حال این‌طور بوده که نظام سلامت در یک جا بوده و همان جمله که در افتتاحیه به اختصار عرض کردم، حوزه سلامت دهان یک جزیره دور دستی بوده است که برای رسیدن به آن هزینه زیادی نیاز بوده است !
حقیری که در خدمت تان هستم بارها با مسئولین رده بالای وزارت بهداشت و حتی وزارت تعاون، کار‌، رفاه اجتماعی صحبت کردم‌، تا صحبت از سلامت دهان می‌شود همه می‌گویند هزینه بالایی دارد ! و متاسفانه یک نگاه بسیار نادرست‌، ضعیف و نپخته در نظام سلامت نسبت به حوزه سلامت دهان وجود دارد و مضافاً این‌که همین جزیره دوردست سلامت دهان خودش چندین تکه است‌ و تاسف بیش‌تر آن‌که این مجمع الجزایر هم نیست‌، بلکه هر قسمت مستقل از دیگری عمل می‌کند‌.  
حوزه سلامت دهان 6 حیطه اصلی دارد‌، ما شش قسمت بسیار مهم داریم‌. حوزه درمان برای خودش اقداماتی می‌کند، حوزه بهداشت برای خودش عمل می‌کند‌. حوزه بهداشت (دفتر بهداشت دهان) هم تصمیماتی می‌گیرد، با هماهنگی چه کسی؟ اخیرا یک کمیته ای تشکیل شده است و از همکاران دانشگاهی در آن کمیته در دفتر بهداشت دهان هم دعوت شده‌، تا تصمیمات را بر مبنای علمی ‌بگیرند ولی چقدر به این همکاران و نظراتشان توجه می‌شود‌؟ من اطلاع ندارم‌. با آن سابقه و برداشتی که من دارم‌، طرح‌های کلان کشوری خیلی کار دقیق و حساسی است‌. چون غیر از هزینه آن (که البته خیلی مهم است)، نتایج و تبعات آن می‌تواند خیلی مهم تر باشد‌. این‌طور نیست یک نفر بنشیند با چند کارشناس زیر مجموعه خودش و با مطالعه ای محدود بگویند این تصمیم را گرفتیم‌. و این‌که آیا بعد ما کارمان توسط فردی خارج از مجموعه پایش می‌شود ؟ چقدر این برنامه‌ها با حوزه درمان هماهنگ است ؟ آیا هماهنگی با حوزه آموزش وجود دارد ؟ این آموزشی که در کشور وجود دارد‌، آیا با حوزه‌های دیگر اجرایی و نیازی که در کشور وجود دارد برنامه ریزی می‌شود؟ اگر آن را  توسعه می‌دهیم‌، با کدام هدف ؟
این شش حوزه در ساختار وزارت بهداشت نقش مستقیم دارند‌، بقیه معاونت‌ها نقش غیر مستقیم دارند‌، اما این شش حوزه در داخل وزارت بهداشت نقش بسیار کلیدی و اساسی دارند. من ابتدا از حوزه آموزش شروع می‌کنم‌. شما به بحث نیروی انسانی اگر دقت کنید‌، می‌بینید که امروز ما کاردان‌های سلامت دهان را تربیت می‌کنیم‌، تکنسین پروتز تربیت می‌کنیم‌. بعد دوره‌های طولانی مدت شش ساله دکتری عمومی، تخصصی‌، فلوشیپ و PhD داریم‌. در آموزش این‌ها هر کدام نکات بسیار مهمی‌داریم. اصلاً ما راجع به جایگاه شغلی این‌ها فکر کردیم؟ البته دولت‌ها وظیفه ایجاد زمینه اشتغال را دارند‌.
خیلی از شماها ممکن است با انجمن کاردان‌های بهداشت دهان تماس داشته باشید‌، این دوستان و همکاران عزیز ما که انصافاً در خط مقدم نظام سلامت قرار دارند‌، خیلی زحمت می‌کشند‌. ولی آیا جایگاه شغلی معینی دارند ؟ این‌ها در چارت سازمانی وزارت‌خانه تعریف مشخصی ندارند‌. یعنی دو سال تحصیلات با عشق و علاقه، نه به این امید که جایی استخدام شوند‌.
اگر همه اهداف محقق شود، طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی‌، 25%  سلامت در اختیار نظام سلامت است ! یعنی مجموعه مثل وزارت بهداشت در کشور ما در بهترین شرایط می‌تواند 25%  سلامت مردم را تامین کند‌، و بقیه (Social Determinants) خارج از مجموعه حوزه سلامت است.  معذالک اگر قرار باشد ارتقاء سلامت در کشور ایجاد شود اهرم‌های خیلی متفاوتی داریم و بسیاری هم واقعاً بی هزینه اند‌. اگر کم هزینه نباشند واقعاً بی هزینه هستند. یک مثال خیلی ساده در حوزه آموزش‌: در حال حاضر در شورای عالی برنامه ریزی علوم پزشکی کشور که در راس و کلان آموزش علوم پزشکی کشور در وزارت‌خانه قرار دارد تا کنون بیش از 600 رشته- مقطع مصوب کرده‌، که یک تعداد این رشته‌ها مربوط به دندان‌پزشکی است و البته خوش‌بختانه کم‌ترین اش.
 شما به برنامه‌های آموزشی نگاه کنید. در کدام‌یک از این رشته‌های درسی تحت عنوان "سلامت دهان" آموزش داده می‌شود‌.  در سال 1384، با چهار مدیر گروه با سابقه نشستیم.  یک برنامه آموزشی نوشتیم که برای دو دوره پزشکی عمومی ‌و داروسازی درس سلامت دهان تدوین کردیم‌. فقط دو واحد‌ و برای سایر دوره‌ها علوم پزشکی 5/1 واحد‌، تا دانشجویان یک کلیاتی از سلامت دهان یا دندان‌پزشکی یاد بگیرد‌. این پیشنهاد هزینه دارد ؟ عملی شدن آن در این شبکه وسیع و گسترده سلامت چقدر می‌تواند موجب کاهش هزینه‌های سلامت و به‌ویژه ارتقاء سلامت دهان مردم شود ؟ آیا مشکلات دهان و دندان فارغ از سایر اجزاء بدن انسان است ؟ یکی از گروه‌های پزشکی که خیلی بیماران با مشکل راه تنفسی را برای ارتدنسی ارجاع می‌دهند‌، متخصصین گوش‌، حلق و بینی هستند‌. چرا باید یک همکار متخصص گوش‌، حلق و بینی این‌قدر بی اطلاع باشد ؟ آموزش پایه ای سلامت دهان به این همکاران موجب درگیر شدن کل ارائه کنندگان خدمت در نظام سلامت با حوزه سلامت دهان نمی‌شود ؟
من هم برای متخصصین گوش‌، حلق و بینی‌ و هم برای متخصصین اطفال صحبت کردم و چون آدم وسواسی هستم‌، قبلاً در کتاب‌خانه دانشگاه کتاب‌های اصلی شان را تورق کردم که ببینم آیا گوشه و کنار این کتاب‌های قطور‌، یک جایی راجع به سلامت دهان برای دوستانی که گوش و حلق و بینی می‌خوانند، هست ؟ برای دوستانی که تخصصی اطفال را می‌خوانند‌، راجع به دندان‌پزشکی چیزی هست؟ ارتقاء سلامت دهان این طور نیست که فقط به عهده دندان‌پزشکان باشد‌. آیا در آموزش‌های رشته‌های دیگر اشاره ای به سلامت دهان می‌شود؟ الآن در وزارت بهداشت رشته‌های متنوع ارشد پرستاری مصوب شده‌، سلامت دهان جایی در آموزش پرستاران دارد؟ بیمار باید بعد از دوران بستری با دندان‌های خراب هم مواجه شود ؟ آیا در آموزش کارشناسی رشته تغذیه سلامت دهان وجود دارد؟ یعنی دانشجوی رشته بهداشت نباید در مورد سلامت دهان چیزی بداند؟
در آن سه سال و اندی که حقیر در وزارت‌خانه بودم‌، آن‌قدر فرصت کردم که موضوع سنگین و مهم بیمه سلامت دهان را با تغییر و تحولاتی که اتفاق افتاد پی‌گیری کنم‌ که در آن دوره دو تا وزیر هم عوض شد، یعنی دو وزیر در وزارت بهداشت عوض شد. دو وزیر هم در وزارت تعاون‌، کار و امور اجتماعی عوض شد‌. بعد بعضی از معاونین شان نیز عوض شدند و توجیه کردن این آقایان در خصوص ضرورت انجام این کار بنیادی در نظام سلامت‌ که دیگر به این کار نرسیدم‌. ولی مقدمتاً با شورای عالی برنامه ریزی و دبیران گروه‌های آموزشی پزشکی عمومی‌، داروسازی و گروه‌های علوم مختلف حضوری صحبت شد که در بازنگری رشته‌های گروهشان این واحد درسی گنجانده شود‌ که باید قاعدتاً موضوع توسط دبیرخانه دندان‌پزشکی پی‌گیری شود‌.
اگر قرار باشد که ارتقاء سلامت دهان در جامعه اتفاق بیافتد، اهرم‌های متعددی داریم. یکی همین حوزه مهم و گسترده و اثربخش "آموزش" است‌. خیلی سعی می‌کنم به اختصار صحبت کنم تا حدود زمانی تعیین شده رعایت شود‌.
یکی دیگر از زمینه‌های که وجود دارد‌، مشارکت بخش خصوصی است. الآن مشکلات یا ناهماهنگی‌های متعددی در خصوص آموزش‌های چه مجاز و چه غیر مجاز وجود دارد که از طریق روابط عمومی ‌معاونت امور مجلس و حقوقی وزارت‌خانه منعکس می‌شود‌. این‌ها یک آیین نامه نیاز دارند‌. همه کارها فقط بگیر و ببند است‌، اتفاقاً من برعکس معتقدم یک دستورالعمل متقن و محکم جلوی بروز همه مشکلات یا ناهماهنگی‌ها را می‌گیرد‌. این هم کمک به نظام سلامت است و هم ساماندهی مشارکت‌های مردمی ‌و علاقه‌مندانی که در جامعه وجود دارند‌. من معتقدم کارآیی دومی ‌بیش‌تر هم هست‌. قبلاً شورای سلامت و فعلاً ستاد تحول نظام سلامت‌ که از شش نفر فقط سه نفر دندان‌پزشک هستند ! از این سه نفر هم یک نفر اصلاً هیچ زمینه ای در این حوزه ندارد ! اشکالی ندارد بالاخره ما که همش داریم آزمون و خطا می‌کنیم‌، البته خدا را شکر یک قدم جلوتر آمدیم‌. ولی "چه باید کرد؟" عرض آخر من خواهد بود‌.
 
نکته آخر در بحث آموزش، روی‌کرد مهم بین المللی آموزش دندان‌پزشکی است‌. باید بدانیم‌، بسیاری از کشورهای منطقه واقعاً علاقه مند هستند که در جمهوری اسلامی ‌بیایند و آموزش ببینند و تحصیل کنند. برای مثال: شما هر وقت سال به مشهد مشرف شوید، بخش زیادی از اتاق‌های هتل‌ها در اختیار زائرین  کشورهای عربی و منطقه است‌. آیا این یک فرصت طلایی نیست ؟ این بهترین فرصت نیست که از این پتانسیل استفاده کنیم و فرزندان این زائرین در کشورمان مشغول به تحصیل کنیم‌. من مخصوصاً این‌ها را می‌گویم تا تک تک شما عزیزانی که این‌جا تشریف آوردید هر جایی رفتید این صحبت‌ها را منتشر کنید. این پیشنهادات را نمی‌خواهم محرمانه نگه دارم‌. چقدر پتانسیل در همین شهر مشهد و سایر شهرهای زیارتی کشور وجود دارد که می‌توانیم از آن استفاده کنیم؟‌. در کجای ساختار نظام سلامت کشورمان برای این مسائل جایگاهی دیده شده ؟ چه کسی مسائل کلان حوزه سلامت دهان را با تیزبینی ارزیابی کرده و به دنبال سیاست گذاری در آن زمینه است ؟
کشوری مثل آمریکا‌، بخش عمده ای از درآمدهای ارزی اش از طریق همین دانشجویان خارجی است‌. این فرق علم فروشی و نفت فروشی است ؟ تازه در مصاحبه افتخار می‌کنیم که فروش نفت خام کشورمان دو برابر گذشته شده است‌. اطراف خودمان را ببینیم‌، چقدر ما با پرداخت شهریه‌های سنگین دانشگاه‌های خصوصی آمریکا منابع مالی این کشور را تقویت می‌کنیم‌. ما به سهم خودمان نباید لااقل برای منطقه برنامه ریزی کنیم ؟ ترویج فرهنگ ملی و همه مزایای آن‌، ارز آوری آن‌ و چندین فایده دیگر که در نتیجه آن می‌تواند این چرخه به تقویت نظام آموزش کشور بیانجامد‌. این‌ها خرج تراشی برای نظام سلامت است یا درآمدزایی برای آن ؟
الآن رفقایی هستند که در آمریکا یا کشورهای اروپایی هستند‌. از انسان‌های توان‌مند علمی‌ هم هستند که اعلام آمادگی کرده اند که اگر روزی چنین اتفاقی بیافتد که ما بتوانیم دانشکده دندان‌پزشکی بین المللی راه بیاندازیم و دانشجوی بین المللی بپذیریم‌، حاضرند مشارکت کنند. واقعاً عرق وطن دوستی برای هرکسی و در هر جایی که هست و برای هر مدت زمانی که در خارج از کشور بوده‌، وجود دارد‌. 
راجع به بخش پژوهش در حوزه سلامت دهان صحبت کنیم‌. من در حال حاضر رسماً در دو گروه آموزشی فعالیت می‌کنم‌. چقدر این پایان نامه‌های تخصصی یا عمومی ‌برای نظام سلامت مفید یا مرتبط با چالش‌های آن است ؟ این پایان نامه‌هایی که ما متعدد می‌نویسیم بیش‌تر خوراک میل و اشتهای مجلات است‌، در بهترین حالت‌. امروز مراکز آموزشی برای خودشان پژوهش می‌کنند‌، چون ارتباطی با حوزه بهداشت یا حتی حوزه پژوهشی وزارت‌خانه وجود ندارد‌. این نکات خیلی مهم است‌. ما الآن برای بازدید به مناطق مختلفی می‌رویم‌، وقتی از یک جایی بازدید می‌کنیم باید بدانیم مشکل آن منطقه چیست. آقایان همه مشکلات سلامت دهان را با فقط نیروی طرحی و تجهیزات می‌خواهند حل کنند‌. پرهزینه ترین راه‌.  صرفاً بنویسیم مثلاً باید یک تعداد دندان‌پزشک و متخصص بیاوریم‌، یونیت بگذاریم و لوازم دیگر‌، این‌ها نیست واقعاً‌. من واقعاً دلم می‌سوزد. آقای دکتر‌هاشمی‌ در مصاحبه 14/09/96 با صدا وسیما تقریباً با حوزه سلامت دهان خداحافظی کردند. خودم مصاحبه را دیدم و چون حساس بودم متن کتبی مصاحبه را از سایت وزارت‌خانه گرفتم. من چون علاقه دارم از روی دل‌سوزی مسئله سلامت را پی‌گیری می‌کنم‌. واقعاً در کجای کار، ما مشکل داریم ؟
در حوزه بهداشت بحث خیلی زیاد است‌. خوب، اوایل شروع دولت دهم‌، آقای رئیس جمهور پول خیلی زیادی را به وزارت بهداشت تزریق کردند‌. چیزی که در زمان دولت قبلی بودجه کم‌تری داشت که البته فقط یک چهارم آن کم را هم که مصوب مجلس بود به وزارت بهداشت دادند‌. ولی این در ابتدای دولت دهم یک فرصت واقعاً استثنایی بود‌. من به عنوان شهروند این مملکت خیلی خوش‌حال شدم که چنین بودجه ای به وزارت بهداشت تزریق شده‌، ولی متأسفانه بیش‌تر آن در حوزه عمیق و بی پایان درمان هزینه شد‌. این بدان معنی نیست که درمان را باید کاملا کنار بگذاریم‌، درمان هدف غایی ما نیست‌. امروز وضعیت ما و خدمات بیمه‌ها را می‌بینیم که روز به روز انقباضی‌تر شده است‌.
رئیس جدید سازمان نظام پزشکی در اولین مصاحبه اش در 24 دی ما 1396 از طرح تحول سلامت حمایت کرده است. با بیان دیگر، طرح تحول سلامت را کارشناسی نشده دانسته و منابع مالی آن را برای چنین طرح گسترده ای ناکافی می‌داند‌. نتیجه آن شد که 5/1 سال بعد از اجرای طرح تحول سلامت‌، معاونت درمان وقت، از اختیاری بودن بعضی مراکز درمانی برای حضور در طرح تحول سخن گفتند‌. در هیچ جای دنیا منحصراً درمان و هزینه‌هایی که در حوزه درمان وجود دارد‌، نتوانسته است ارتقاء سلامت ایجاد کند‌. کما این‌که ملاحظه کردید افزایش تعداد دانشکده‌های دندان‌پزشکی نتوانسته است ارتقاء سلامت دهان ایجاد کند‌. برای این‌که این تصور باطل وجود داشته‌ یا اگر داشته‌، که تاسیس دانشکده‌های دندان‌پزشکی می‌توانند تحولی در سلامت دهان مردم ایجاد کنند‌. آموزش دندان‌پزشکی یک بخشی از شش بخشی است که می‌تواند موجب  ارتقاء سلامت شود‌. ریزه کاری‌های بحث بیش از مجال یک سخنرانی کنگره است‌.
بهر حال در کلان نظام سلامت، نه کسی را داریم و نه جایگاهی داریم که کلان مسائل حوزه سلامت دهان را رصد کند‌. دوستانی که در دبیرخانه شورای آموزش دندان‌پزشکی هستند، مسائل خود را دارند‌. نه فرصت دارند که در آن ورود کنند و نه در شرح وظایفشان است‌. کسی که در معاونت بهداشتی است هم همین‌طور‌.  در حوزه غذا و دارو که اصلاً ما کسی را نداریم‌. لوگوی سیب سلامت به مواد غذایی با کیفیت داده می‌شود‌، ولی آیا از دید یک کارشناس سلامت دهان نیز ارزیابی یا حتی مشاوره می‌شود؟
در حوزه درمان، ابتدا در سال 90 چراغ امیدی روشن شد‌، برای اولین بار یک دفتر به‌عنوان دفتر امور درمان دندان‌پزشکی درست شد که یک آقای دکتر پزشک متولی آن شد‌. با حفظ سمت قبلی با یک منشی‌.  خوش‌بختانه در آذر ماه امسال این دفتر به اداره امور درمان دندان‌پزشکی ارتقاء پیدا کرد‌. اگرچه جزیره مستقلی دیگر‌. البته من از شرح وظایف آن مطلع نیستم‌. ولی خوش‌حالیم که بخش درمان سلامت دهان نیز در ساختار اجرایی وزارت‌خانه جایگاهی پیدا کرد‌. در حوزه درمان همان بحث‌های مشابه آموزشی را داریم‌.  امیدوارم در این بخش تازه ایجاد، بیش‌تر فعالیت کنیم‌، قضاوت برای بعد‌.
یکی از بحث‌های بسیار مهمی‌که در کشور ما ایران وجود دارد "آموزش دندان‌پزشکی" در کشور است‌. من شخصا به آن افتخار می‌کنم که عضو جامعه دندان‌پزشکی ایران هستم‌ و تحصیل کرده این نظام آموزشی هستم‌. این برتری شامل هم آموزش نظری و هم آموزش عملی است‌. آموزش دندان‌پزشکی با همه انتقاداتی که به آن وارد است و با همه مشکلاتی که داریم‌، هنوز خیلی بهتر از حتی بسیاری از کشورهای اروپایی است‌.  چرا ما از این فرصت استفاده نکنیم؟ آیا آیین نامه ای داریم که در آن متقاضیان راهنمایی شوند که مراکز درمان دندان‌پزشکی به منظور ارائه خدمت به بیماران کشورهای منطقه یا خارجی تاسیس کنند بلکه با روش‌های غیر مالی سرمایه گذاران تشویق شوند؟ اگر چه به صورت غیر رسمی ‌این کار انجام می‌شود‌. بعضی ازدوستان در کیش این کارها را انجام می‌دهند‌. البته درمان حوزه پزشکی از ما جلوتر است‌. ارائه خدمات دندان‌پزشکی در کشور یک حوزه ارز بیار هم هست.
شما می‌دانید که هزینه‌های درمان در خارج از کشور خیلی سرسام آور است و اگر بیمه‌ها نباشند دسترسی به خدمات دندان‌پزشکی تقریباً ممکن نیست‌. در بحث بیمه سلامت دهان و دندان در آخر دوره دهم فردی مسئولیت وزارت بهداشت را به عهده گرفتند که در حوزه اقتصاد سلامت استاد بودند‌. با ایشان سوابق کارهای انجام شده مطرح شد‌، که بیمه سلامت دهان را تا این‌جا پیش بردیم و از شما حمایت می‌خواهیم‌. گفتندکه خیلی هم عالی است‌، بیمه مستقلی برای سلامت دهان درست می‌کنیم‌. ما گفتیم که بیمه سلامت دهان وصله بیمه پایه نمی‌خواهیم‌، بلکه بیمه سلامت دهان باید در داخل بسته خدمات بیمه پایه قرار بگیرد‌. این تلاش بالاخره در مهرماه 1392 در چهل و نهمین جلسه شورای عالی بیمه محقق شد‌. حالا تغییر و تحولات معلوم نیست که کار را به کجا برد‌. یک گله یی هم از خودمان بکنم که روزنامه‌های یومیه این خبر بیمه سلامت دهان را در بیمه پایه سلامت منتشرکردند ولی هیچ‌کدام از نشریات دندان‌پزشکی داخل کشور این خبر را به مردم اطلاع رسانی نکردند !
در حوزه مواد و تجهیزات، ما خیلی مشکل داریم‌. ما در حال حاضر "362 درخت واره مواد و تجهیزات دندان‌پزشکی" داریم درخت واره یعنی این‌که که هر یک مورد آن چندین کد کالایی دارد. به عبارت دیگر تقریبا ما بیش از 2000 قلم جنس در حوزه مواد و تجهیزات داریم‌. البته مواد مصرفی جدا از تجهیزات است‌. نکته جالب این‌که  تجهیزات لابراتواری در این 362 درخت واره مواد و تجهیزات نیست‌. من مستند صحبت می‌کنم‌، درست است (رو به عضو جامعه دندان‌سازان ایران )؟.




 
   1396/11/20 16:18

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )
موسسه اطلاع رسانی دندانپزشکی
خبرنامه الکترونیک
درج لینک ما

این عالم عارف و الگوی تقوا و فضیلت در سال 1288 هجری شمسی در شیراز متولد شد و پس از پرورش صحیح  و خواندن ادبیات و سطوح به نجف اشرف کنار قبر امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام شهید محراب  مهاجرت نمود و در آنجا از محضر ایات عظام استفاده نمود و با دریافت اجازات عدیده اجتهاد و غیره به شیراز مراجعت ودر مسجد جامع (عتیق) به اقامه جماعت و تبلیغ دین پرداخت.

ادامه مطلب